Hopper Penn @VOGUE Man -- Nick Klaessens
50690
portfolio_page-template-default,single,single-portfolio_page,postid-50690,qode-core-1.0.3,ajax_fade,page_not_loaded,,capri-ver-2.3, vertical_menu_with_scroll,smooth_scroll,fade_push_text_top,paspartu_enabled,blog_installed,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.2,vc_responsive
 

Hopper Penn @Vogue Man

Hij acteert dit jaar aan de zijde van Brad Pitt, Javier Bardem en Charlize Theron, heeft een contract bij een groot modellenbureau, is de zoon van Sean Penn en Robin Wright, maar blijft nuchter.

 

Fotografie: Daniël Bouquet

 

Natuurlijk opent het deuren die voor een loodgieterszoon gesloten blijven, maar ga er maar aan staan als je een acteercarrière ambieert en je vader Sean Penn (twee Oscars en een Golden Globe) is en je moeder Robin Wright (een Golden Globe voor haar rol als Claire Underwood in House of Cards) heet. Dan sta je al van jongs af aan in de schijnwerpers. Dan wil het nog weleens gebeuren dat je als puber vervelende paparazzi een douw geeft of bedient van een scheldwoord. ‘Ik ben iets rustiger geworden wat dat betreft, niet meer die bad boy,’ vertelt Hopper Penn (nu 23 jaar) als Vogue Man hem spreekt, om er grinnikend aan toe te voegen: ‘Voor zover dat lukt.’ Penn is in Canada voor opnames van een film waar hij nog niks over mag vertellen, behalve dan dat het zijn eerste hoofdrol is. ‘Normaalgesproken meet ik mezelf niet met mijn ouders, maar nu ik een hoofdrol te pakken heb, ben ik daar voor het eerst een beetje nerveus over. Kan ik de film wel dragen? Weet ik mensen te boeien? Mijn ouders zijn fantastische acteurs, zo weiger ik mezelf op dit moment te zien. Zolang ik er plezier aan beleef en mensen me blijven uitnodigen, vind ik het goed. De kritiek, die ongetwijfeld gaat komen, neem ik voor lief.’

Daniël Bouquet, de Nederlandse fotograaf bij dit interview, was begin dit jaar een maand op Tahiti met Hopper. Ze schoten er een korte film over het leven van de Franse kunstschilder Paul Gauguin, die de laatste jaren van zijn leven doorbracht op het eiland. De film is ingezonden voor het Filmfestival van Cannes. ‘Tahiti is een van de meest bijzondere plekken waar ik ooit geweest ben. Het coolste aan die trip was een bezoek aan Tetiaroa, een plek die van Marlon Brando is geweest en nog steeds eigendom is van de Brando’s. Het zijn dertien eilanden in een cirkel. Je kan van het ene naar het andere eilandje lopen, zo ondiep is het. We hebben er gezwommen met haaien en schildpadden.’

 

Dan zul je wel gebaald hebben dat je terug moest naar Los Angeles.

‘Zeker weten. Ik heb sowieso al een hekel aan LA, dus terugkomen van Tahiti was verschrikkelijk.’

Daniël vertelde dat Sean jullie op kwam halen van LAX. Op blote voeten…

‘…en met een sigaret bungelend in zijn mondhoek. Geen schoenen, geen sokken. Dat doet-ie vaker. Hij draagt over het algemeen wel schoenen hoor, maar soms voelt hij zich beter op zijn gemak zonder.’

Je hebt een sterke band met hem. Hoe zou je die zelf omschrijven?

‘Het is een prima vader-zoon-relatie, maar het is meer een soort vriendschap. Ik bedoel, het is m’n pa, maar ik zie hem als een vriend. Soms ga ik er zomaar even langs in Malibu, dan roken we een sigaret of twee en dan ga ik weer. Hij helpt me waar nodig. Het is een coole gast en ik voel me erg comfortabel bij hem. We brengen vaak samen vakanties door. Meestal bij het huis van zijn moeder (actrice Eileen Ryan, red.) en dan maken we toffe trips. Met Kerstmis zijn we naar Lake Tahoe geweest. Gezwommen, gejetskied, gesurft, dat soort dingen.’

 

BIJNA DOOD

Dat stoere litteken op de brug van Hoppers neus zit er niet voor niks, want het had weinig gescheeld of hij was er niet meer geweest. Als tiener die net terugverhuisd was naar LA wilde hij indruk maken op zijn vrienden door van een beruchte berg af te dalen met zijn skateboard. ‘Dat kun je beter niet doen als je wat gedronken – en oké, ook wat gerookt – hebt. Ik begon te slingeren, raakte wat stenen en als je dat doet als skater, dan ga je tegen de grond. Of een stenen muur in mijn geval. Voorover met mijn hoofd, zonder m’n armen uit te steken ter bescherming. Een paar dagen later had ik nog steeds last van migraine, ondanks de medicijnen die ik van de dokter kreeg. Toen belde mijn moeder een bevriende hersenchirurg en die zei dat ze me acuut naar een ander ziekenhuis moest brengen. Daar bleek dat er een zwelling was in mijn hersenen, ze gingen meteen over tot operatie. Ze vertelden dat ik twee tot vier uur voordat het echt gevaarlijk werd; dat ik in coma zou raken of dood zou gaan. Het laatste dat ik me herinner daarvan is dat de dokters vroegen of ik helemaal of half kaalgeschoren wilde worden. Ik had toen vrij lang haar, dus ik zei half. Dat bleek een grote fout. Of nou ja, ik heb het overleefd, maar na afloop zag ik er niet uit, haha.’

 

Wat verschrikkelijk. Als je moeder niet die vriend had gebeld, was je er misschien niet meer geweest.

‘Je kunt stellen dat hij mijn leven heeft gered. Bizar.’

Ben je voorzichtiger geworden nu je een modellencontract hebt en aan de weg timmert als acteur?

‘Ik skate niet zoveel meer. Laat staan in de dagen vóór een auditie. Dan ben ik bezig met het bestuderen van teksten. Ik ben steeds minder zenuwachtig voor een auditie de laatste tijd. Auditie doen is het meest awkward iets ter wereld. Ik ging altijd helemaal stuk, maar dat bleek gelukkig gewoon beginnersangst te zijn.’

Wat is je grote droom?

‘Ik ben pas net bezig en moet er nog inkomen. Mijn droom op dit moment is dat ik een acteercarrière tegemoet ga waar ik zelf trots op kan zijn. Ik wil geen sell-out worden. En ik hoop een punt te bereiken waarop ik naar mezelf kan kijken op het scherm, want dat is nu absoluut niet het geval.’

Wat was een dieptepunt tot nu toe?

‘Persoonlijk vind ik alles wat ik tot nu toe gedaan heb het slechtste ooit. Maar vooralsnog krijg ik support van allerlei mensen, dus het zal ergens wel oké zijn.

Zelfs Sean Penn werd in het begin van zijn carrière genomineerd voor een Razzie Award als slechtste acteur, dus er is hoop.

‘Haha, dat is waar. Hetzelfde geldt trouwens voor de modellenklussen die ik doe. Die foto’s kijk ik amper terug. Dat is te moeilijk voor me nog.’

Ja, want eind 2016 tekende je bij het gerenommeerde Wilhelmina Models. Hoe bevalt dat?

‘Het gaat goed hoor, maar het is ook erg raar allemaal. Ik ben nieuw in het wereldje en over het algemeen haat ik het als er foto’s van me gemaakt worden, maar hé, ik kan er rekeningen van betalen. Ik word er steeds beter in, leer het modewereldje kennen. Tot nu toe pakt het geweldig uit voor me.’

 

ROBERT DOWNEY JR.

Met zo’n acteerfamilie (ook opa Leo was acteur en oom Chris speelde onder meer in Reservoir Dogs en Footloose) zou je denken dat Hollywood voorbestemd is. Maar Hopper Jack Penn – vernoemd naar Seans idolen Dennis Hopper en Jack Nicholson – was het geenszins van plan toen hij zijn vader vroeg of hij mocht assisteren op de set van The Last Face, geregisseerd door Sean. ‘Hij zei “Nee, je gaat er een rol in spelen”. Ik weigerde meteen met een hoop fuck you’s. Dat was helemaal niet wat ik ambieerde, daar ben ik veel te verlegen voor. Hij overtuigde me door te zeggen dat de rol dichtbij mijn persoonlijkheid lag, dat ik er weinig moeite voor zou hoeven te doen, dat het goed betaalde én dat ik zou leren vliegen in een helikopter. Toen was ik volledig om. Vooraf was ik bang dat ik onze band op het spel zette, maar het werd een te gekke tijd. Hij is een geweldige regisseur en het was onwijs leerzaam om met hem te werken. De cast bestond uit mensen naar wie ik opkijk, zoals Jean Reno, Javier Bardem, Charlize Theron en Jared Harris. Werken met mijn vader was prettig, juist omdat het mijn eerste serieuze rol was.’

 

Sindsdien loopt het wel lekker qua klussen. Vertel eens over je tijd met Brad Pitt in de woestijn voor de opnames van War Machine.

‘Dat was een bizarre ervaring. We vlogen naar Abu Dhabi om die film te schieten. War Machine is een zwarte komedie en Brad Pitt speelt een ongelukkige generaal in het leger. Ik en zeven andere gasten spelen mariniers. Het is een waargebeurd verhaal. Brad treft ons in een penibele situatie in een van de gevaarlijkste gebieden van Afghanistan, waar hij ons bataljon moet gaan leiden. Vanaf dat moment verschuift het van komisch naar serieus.’

Je bent afgebeuld daar, begreep ik.

‘Het was een gekkenhuis. We kwamen ’s avonds laat aan in Abu Dhabi en de volgende ochtend moesten we om 4.00 uur opstaan. Onze koppen werden kaalgeschoren en voordat we het in de gaten hadden, zaten we in een bootcamp met twee oud-mariniers en een oud-Navy Seal. Niemand van ons wist eigenlijk wat we konden verwachten. Acht dagen lang werden we gedrild. Met 36 kilo aan kleding en wapens rondzeulen, terwijl het in de ochtend al zo’n veertig graden is. Door die bootcamp werden we als team erg close. Iedereen heeft gekotst die eerste dag. We hebben veel geleerd over kameraadschap en hoe het leven van de ander in jouw handen ligt in zo’n oorlogssituatie. De juiste mindset voor de film dus: we zaten echt in de shit. Na een maand in zo’n groep ontstaan er spanningen op allerlei vlakken. Ik denk dat het een toffe film wordt.’

Krijg je thuis nog tips als je aan zo’n klus begint?

‘Niet zozeer tips. Ik heb het er wel over gehad met mijn vader. Ik maakte me zorgen over mijn slungelige figuur voor die rol in War Machine. Ben best wel mager en totaal niet gespierd. Ik vroeg hem of ik alvast moest gaan trainen voor die rol, want in mijn hoofd zijn mariniers van die uit de kluiten gewassen mannen. Hij zei: “Na twee maanden in de woestijn zijn zij net zo skinny als jij, dus maak je geen zorgen”. Dat hoorde ik maar al te graag, haha.’

Wat zijn je favoriete films of series waar je ouders in spelen?

‘Mijn vader heeft er een hoop gemaakt, maar Fast Times at Ridgemont High is mijn favoriet. Verder kan ik The Falcon and the Snowman niet vaak genoeg zien. En van mijn moeder is The Singing Detective m’n lievelingsfilm. Maar dat heeft ook te maken met dat ik daar op de set rondhing, terwijl zij aan het werk was met Robert Downey Jr. – misschien wel mijn favoriete acteur ooit – en Mel Gibson. Maar laat ik vooral niet vergeten House of Cards te noemen, daar ben ik echt verslaafd aan.’

Je maakt er geen geheim van dat je een hekel hebt aan LA. Waar voelt het voor jou als thuis?

‘Haïti. Voornamelijk doordat de mensen daar zo lief zijn. Ik zou zelfs willen stellen dat ik meer familie heb in Haïti dan in de States. Dat zijn echt de sterkste mensen ter wereld. Het is een fantastische plek om naartoe te gaan, helemaal als je vanuit Los Angeles komt waar mensen boos zijn omdat ze vastzitten in het verkeer. In Haïti heb je jonge kinderen en oude mensen die helemaal niks hebben, en toch zijn ze zo blij dat ze leven. Die vreugde weten ze over te brengen op iedereen, hoeveel ellende ze ook hebben meegemaakt. Als je daar rondloopt, voel je die kracht. Ik voel me bij iedereen op mijn gemak daar. Daarom zie ik het als mijn thuis.’

Opdrachtgever

Vogue Man

Date

16 maart 2017